วันนี้ฉันเปื่อย
ไม่ใช่สิ ฉันเปื่อยมาหลายวันแล้ว
เพียงแต่ว่าอากาศมันมาหนักเอาวันนี้
ปล.เปื่อยเป็นอาการที่ไม่รุนแรงเท่ากับป่วย
แต่วันนี้มันหนักขึ้น จนฉันจะเลื่อนขั้นมันให้เป็นป่วยแล้ว
เอาเป็นว่าฉันเลื่อนขึ้นให้เธอแล้วกัน
ไม่ได้ตากฝน ไม่ได้ตากแดด ทำงานเป็นปกติเหมือนทุกวัน
แล้วอาการเริ่มเจ็บคอมันมาจากไหนนะ
อยู่บ้านคนเดียวไม่มียา ทำได้แต่เพียงไม่กินน้ำเย็น (คิดเองว่ามันช่วยได้)
แล้วอาการไม่มีเรี่ยวแรงก็ตามมา น้ำมูกเริ่มไหล ตัวร้อน
พรุ่งนี้ต้อง present งานอีก
ป่วยไม่ได้ๆ
สภาพการไม่มีแรง ทำอะไรๆก็ช้าไปหมด
ทำให้ฉันมาไม่ทันรถบริษัท
เหอๆ taxi สิคะ
ค่า taxi ครั้งแรกของเดือนนี้ 140 บาท
การ present งานผ่านไปด้วยดีค่ะ
ไม่มีอาการตื่นเต้นอะไร ฉันพยายามทำให้มันผ่านไปให้เร็วที่สุด
เวลา present อะไร ฉันมองตัวเองไม่ออก ว่าดีแล้วหรือยัง
พอออกมาจากห้องประชุม หัวหน้าก็เดินมาบอกว่า
เป็นครั้งแรกในรอบปี ที่ฉันโดนติจากผู้จัดการน้อยที่สุด
โธ่ คุณพี่คะ แล้วมันจะมีผลอะไรอ่ะ ในเมื่อผ่านช่วงประเมินไปแล้ว
ตอนที่อยู่ในช่วงประเมิน เป็นช่างตกต่ำของฉันมากๆ
ไม่ว่าจะหยิบจะจับอะไร ก็ไม่ถูกใจนายไปหมด
เราจะโต เราจะโต
สุดท้ายก็ยังงงอยู่ดี ฉันป่วยได้ไงเนี๊ย
เพลง: วันที่ฉันป่วย :อาร์มแชร์
แค่อยากตื่น
และฟื้นขึ้นมองเธอได้
และอยากให้อยู่ใกล้ใกล้
ในฝันนั้นมีดวงดาว
ที่อยู่ไม่ห่างจากฉัน
ดวง ดาว ที่ระยิบพราวและ วาว วาม
คงจะไม่งามดั่ง ดวงตา ดวงที่จ้องมา ดั่งตาคู่นั้น
คนดี คนที่ฉันมีอยู่เคียงกาย
ทำให้หัวใจหวั่นไหวไปทุกอย่างกับเธอ
ไม่มีใครที่ล้ำค่า ไม่มีใครสำคัญกว่า
คนที่คอยห่วงหา คอยห่วงใยทุกลมหายใจ
เมื่อหลับตาลงในคืนที่อ่อนล้า
ตื่นมามีเธอไม่ห่างหาย
อยู่ข้างเคียงกายตลอดมา
พบความรักที่ล้ำค่า ความใส่ใจที่เกินกว่า
ไม่อาจจะเสาะหา คำขอบคุณได้ดังตั้งใจ
ก่อนหลับตาลงในวันที่อ่อนล้า
จดจำแววตาที่สดใส
คอยห่วงใยอยู่ข้างข้างกัน
เพียงแค่เรานั้นตื่น
![]()